Ik zoek een mens

Home Forums Over ikbenmens.nu Ik zoek een mens

3 berichten aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)
  • Auteur
    Berichten
  • #399
    Boudewijn
    Deelnemer

    Al van in mijn jeugd was ik gefascineerd door de grote filosofische vraag van wat is mens zijn. Het verhaal van Demosthenes, die niets wou bezitten en in een ton zou geleefd hebben, zelfs zijn mantel en eetnap weg deed toen hij iemand zonder zelfs die dingen zag drinken uit zijn handen…..Het bekendste citaat is dat hij rondliep over de markt met een lamp in klaarlichte dag, op zoek naar een mens, waarmee hij een oprecht mens bedoelde…Niemand zou werkelijk oprecht zijn.
    Daar liggen ook parrallellen met het bijbelverhaal van sodomma en Gommora, steden die niet gespaard konden worden omdat niet èèn rechtvaardig mens gevonden kon worden….

    Latere jaren sprak het symbool van de middeleeuwse pelgrim mij zeer aan, die als uitzuivering naar Compostella of Rome diende te trekken. Een haast onmogelijke opgave: je moest vrouw en kinderen, have en goed achterlaten, en als het ware ‘meditatief’ gefocust blijven op je einddoel. Velen gaven het al vlug op, eens ze in een andere stad kwamen waar niemand hen kende, en dus ook hun straf niet. Anderen kwamen om door rovers of ziekten. Het schijnt dat er uiteindelijk slechts 5% van hen heelhuids weer naar huis keerden…..En toch was het enige dat nodig was om je weg succesvol af te leggen op elk ogenblik de eenvoudige juiste volgende stap te zetten….Voor mij een perfecte allegorie voor het leven vanuit bewustzijn. 30 jaar geleden ben ik zo mijn pelgrimstocht begonnen: in mijn penopauze – rond mijn 45ste nam ik het besluit mij niet meer te willen conformeren aan wat anderen van mij verlangden, mij te laten leiden door wat zich in mijzelf aandiende. Inspirerend daarbij was het soefiverhaal over MOGUL, die een stem hoorde en meteen alles acheter liet, keer op keer, om zo uiteindelijk heel te worden.
    Ik besefte dat dat mijn huwelijk mijn kinderen en mijn werk als fysioterapeut/rebalancer zou kosten. Maar dat ik er wel mijzelf door zou winnen. En zo geschiedde. Het liep vrij vlug uit op een scheiding: mijn vrouw zei na 19 jaar huwelijk: ik zie dat jij doet wat je nodig hebt op zoek naar jezelf. dat zou ik ook wel willen, maar ik heb al zoveel geleden dat ik dat niet meer wil aangaan. Als je je niet conformeert aan mij kan je vertrekken. Ik beloofde het een jaar te proberen, maar moest uiteindelijk toegeven dat het voor mij een doodlopende weg was. Dan maar een reis met mijn dochters naar Thailand. De eerste 9 dagen met dochters, daarna alleen. Ik kwam in een klooster terecht, waar men mij uitnodigde (tijdelijk) monnik te worden, dat kan in thailand. Zo gezegd zo gedaan…..2 maanden monnikschap bracht mij vele inzichten, ook de grote parrallellen met de christenen die van de mens jezus God maakten. Zo maken de boedhisten vaak van boeddha ook iets onbereikbaars, waar je eerst 200 keer voor moet reincarneren. Volledig tegen de boodschap van Boeddha zelf in: zijn leer is een psychologische leer om het lijden te overwinnen, om als heel mens die wij in wezen allemaal zijn te leven. Heelheid, wat gelijk is aan heiligheid. EEN(ZELF)GEREALISEERD MENS.
    Dat is voor mij ook d eessentie vanJezus boodschap, die echter door de latere christenen volledig omgekeerd is. Het is de omkering van de eenheidsgedachte (opdat allen één zijn) naar de dualiteit, God die tegenover ons zou staan, de ego die de dood moet weerstaan…..
    Vanaf dan heb ik mij steeds verder verdiept in de heelheid en fundamentele eenheid van alles en iedereen (cfr non-dualisme). Wij allen, en heel de schepping zijn een afsplitsing van de oorspronkelijke goddelijke vonk.
    Klinkt allemaal heel mooi, maar in de praktijk valt het niet mee, met een ego die de hele tijd in kramp schiet omdat het niet lopen wil zoals ik het wil. Dan maar zoals Demosthenes op een bank slapen midden in de stad, en leven van wat er hier en daar te krijgen valt. Dat valt overigens geweldig mee, er is zoveel overvloed en eten dat weggegooid wordt of aan de armen gegeven wordt in een stad als Antwerpen… Een tijd liep ik met een pelgrimsstaf rond als stadspelgrim…Enkle jaren later zag ik ook daarvan eigenlijk ook de pretentie en hoogmoed van in, mij voordoen als pelgrim terwijl ik eigenlijk niets tekort kwam, gelukkig zijnde zonder bezit. Maar ondertussen te weten dat er nog genoeg mogelijkheden waren…..Goed, als ik gelukkig kan zijn zonder bezit, wat kan er mij dan eigenlijk nog gebeuren? HEEL VEEL ZOU NOG BLIJKEN: Ik kwam terecht in ecologische leefgemeenschappen, wat steeds mijn droom was geweest: mee bouwen aan een samenleving op microniveau, een gezonde gemeenschap gebaseerd op ware liefde. Maar ook daar werd ik buiten gegooid, begin coronatijd nog, dat was een verlies dat ik heel moeilijk verwerken kon, en mij fysiek tot op de rand bracht, met uitdrogingsverschijnselen en dreigend hartfalen in het ziekenhuis…. Pas toen het inzicht kwam dat ik de vervulling van die droom -de gemeenschap in liefde- ook kon loslaten, dat liefde voor het oprapen ligt, hier en nu, in contact met de mensen NU, kon het rouwproces zich vlug voltrekken: deuren gingen voor mij open die voordien, vanuit mijn overlevingssstrijd en realisatiedrang gesloten bleven, en opstaande vanuit een diepe depressie kreeg ik weer volop zin in het leven.
    Ik heb besloten nu als rondtrekkend pelgrim te gaan leven in een nog om te bouwen camperbus, om mij zo te laten leiden waar het lot (of mijn ware zelf, mijn volwaardig MENS zijn) mij hebben wil…..

    Ik hoop dat er één mens is, die hierop reageren wil…..

    #407
    King
    Sleutelbeheerder

    Goed om van en over jou te horen, Boudewijn! Het forum heb je geopend!

    #421
    admin
    Sleutelbeheerder

    Mooi verhaal King, ik ga het even op me laten inwerken.
    Sander

3 berichten aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)
  • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.